!شاید سال ۲۰۲۰ ناتالی جوان یک ایرانی باشد. شاید

Olympics Day 13 - Wrestling

ناتالی ووروبیوا قهرمان ۲۲ ساله المپیک لندن اهل شهری است در روسیه که در آن تا یک دهه پیش هیچ دختری کشتی نمیگرفت. شهری به نام تولون با ۴۵۰۰۰ نفر جمعیت در شرق سیبری. سال ۲۰۰۱ اما پرده ای نوشته میشود، پرده ای برآمده از افکار روزمره فردی به اسم کامیل زیگانچین! کامیل که مربی کشتیه و دنبال استعداد، ناتالی رو کشف میکنه و بهش پیشنهاد میده که کشتی رو شروع کنه. از بین دخترهای شهر تولون تنها ناتالی بود که از پیشنهاد کامیل استقبال میکنه! روزی که ناتالی تصمیم میگیره کشتی رو شروع کنه تصور اینکه قراره روزی قهرمان المپیک بشه به غایت غیر واقعی به نظر میرسه! در اینکه کشتی به خودی خود جان-سختی ویژه ای میطلبه حرفی نیست؛ اما دختر که باشی با موانعی دوچندان و مراحلی زبر و خشن روبرو میشوی، درست از جنس زبری و سختی خود کشتی. ناتالی گوشش پر شد از ابرازات کارشناسانه، ناتالی قصه تکراری "کشتی برای زنان نیست" را بارها شنید، او حتی با خانواده خود نیز جنگید. بارها تا مرز نا امیدی پیش رفت اما مقاومت هایش او را به نیمه راه رسانده بود. ناتالی جوان برای حضور در تیم ملی بهترین های روسیه را از پیش روی برداشت. المپیک ۲۰۱۲ لندن و آن لحظه تاریخی: رقابتی دشوار با حکمران بلامانع وزن ۷۲ کیلوی زنان جهان، زنی بلغاری و باتجربه به نام استانکا زلاتوا! پیروزی ناتالی بر زلاتوا و کسب مدال طلای المپیک یعنی مزه شیرین آن همه امید و تلاش و مقاومت !

کاش کسی، جایی، همین الان چنین فرصتی را به دختران ایرانی بدهد! کاش کسی برخیزد و از افکار روزمره خود تاریخ بسازد. شاید سال ۲۰۲۰ ناتالی جوان یک ایرانی باشد. شاید

 

مقالاتAniss Adler