ورود اولین زن ایرانی به منطقه ممنوعه: ورزش کشتی

20131208_011100.jpg

ورود اولین زن ایرانی به منطقه ممنوعه: ورزش کشتی

کشتی، ورزش اول ایران است. کشتی در ایران تنها یک ورزش نیست، یک خرده فرهنگ کامل است که با تاریخ باستانی و اساطیری ایران گره خرده. قهرمان کشتی با قهرمان هر ورزش دیگری در ایران باید متفاوت باشد باید پهلوان باشد
. باید همچون تختی از پای مصدوم حریف زیر نگیرد و کشتی را ببازد، باید مانند پوریای ولی به ناله های مادر حریف دلش ریش شود و کشتی فردا را واگذار کند.
کشتی در ایران با این نام ها گره خرده: رستم، تختی، پوریای ولی، سوخته سرایی و
دنیایی کاملا مردانه، اینجاست که ماجرا شروع میشود. ماجرای کشوری که کشتی ورزش اول و مدال آورترین رشته آن است اما زنان از مسابقه و تمرین در آن محرومند. شاید بتوان به قدرت گفت این مشکل برخلاف بسیاری دیگر از رشته ها، تنها برآمده از قوانین جمهوری اسلامی نیست. فرهنگ کشتی چه برای ورزشکاران و خانواده کشتی و چه برای بخشی از جامعه ایران، فرهنگی است آمیخته با مفاهیمی چون لوتی گری و پهلوانی و مردانگی که گویی زنان را به آن راهی نیست.
شاید در شاهنامه فردوسی، برای گردآفرید که به خاطر نجات ایران لباس رزم به تن میکند جایی باشد اما در ایران قرن بیست و یکم زنان حتی در باشگاه های کاملا زنانه و بسته در داخل ایران، حق تمرین کردن و کشتی گرفتن ندارند
و اینگونه است که ایران ده سال است توان میزبانی مسابقات جهانی کشتی را نیز از دست داده است
20131208_011100

برخی از دوستان من مخفیانه با هم کشتی میگرفتند»

 خانم الهام حیدری اولین زن ایرانی است که رسما وارد دنیای کشتی شده، البته به عنوان داور، او از زمانی که از ایران خارج و ساکن کانادا شده، توانسته مدارک لازم برای داوری کشتی در سطح ملی را در کانادا دریافت کند اما پیشرفت او یک مشکل اساسی دارد؛ او ایرانی است.
برای معرفی به فیلا برای شرکت در کلاسهای سطح بین المللی و داوری در سطح جهانی کشتی، نیاز دارد تا کشورش یعنی ایران او را به «فیلا» معرفی کند و گویا این اتفاق نیز غیر ممکن است... او که پیش از این دبیر کمیته تحقیق فدراسیون کشتی ایران بوده درباره کشتی زنان در ایران به ناظران میگوید:
اینکه کشتی در بین زنان ایرانی تا چه حد محبوب است سوالی است که شاید هیچ کس تا آزاد شدن برای زنان نتواند پاسخ درستی به آن بدهد. این عشق و علاقه آنقدر در فرهنگ مردسالار ایران ممنوع است که اساسا در قلب"" بسیاری اجازه شکل گرفتن نیز نمی یابد چون هیچ دختری حتی اجازه فکر کردن به آن را نیز پیدا نمیکند و وارد ورزش دیگری میشود. اما بی شک بسیاری از دختران علاقه دارند وارد این رشته شوند.
من خودم با آنکه از زمانی که به خاطر دارم عاشق کشتی بودم وارد ورزش تکواندو شدم و حتی در سطح استانی مقام هم آوردم اما رهایش کردم.
من در اطراف خودم خیلی از دختران را میشناسم که دوست دارند کشتی بگیرند و حتی دوستانی داشتم که کار مرتبط با کشتی داشتند و دور از چشم دیگران با هم کشتی میگرفتند.
اساسا کشتی ورزشی مردسالار است. کلا 27 سال است کشتی زنان داریم، در ایران به مراتب این معضل بیشتر است. در خانواده ها جا افتاده «دختر که کشتی نمیگیرد». باید کار فرهنگی در این زمینه کر
من اصلا متوجه نمیشوم چرا ورزشهای رزمی کشورهای دیگر را داریم اما کشتی که با ایران گره خورده، برای زنان نداری.
از سویی مسایل حجاب اسلامی درمورد کشتی مطرح میشود. خب مگر شنای زنان در ایران نداریم؟ مسوولان اجازه دهند کشتی زنان مانند شنا در پشت درهای بسته بین خود ایرانی ها برگزار شود
هرچند من مطمینم با توجه به وضعیت خطرناکی که کشتی در المپیک با آن مواجه شده و مقامات کشتی متوجه شده اند راه ماندن آن پس از سال 2020 در المپیک بسیار وابسته به کشتی زنان است، اگر ایران اکنون از این موقعیت استفاده کند و بخواهد تا مقامات فیلا لباسی اسلامی برای کشتیگیران زن طراحی کنند، فیلا خواهد پذیرفت.
ایران با راه انداختن بخش زنان خود میتواند به آرزوی دیرینه خود، یعنی نفوذ بالا در فیلا دست پیدا کند
من به همراه یک تیم در حال حاضر در حال تحقیق بر روی یک راه حل میانه هستم تا به نوعی کشتی زنان را در ایران راه اندازی کنیم و این راه حل را به فیلا و فدراسیون ایران پیشنهاد دهیم
منبع: رادیو فرانسه
[embed]http://observers.france24.com/fa/content/20140304-wrestling-iran-woman-france24-nazeran-observers[/embed]
News, اخبارAniss Adler