مرضیه دارابی، تختی-نویسی که واژه پهلوانی را فرسوده نکرد

مرضیه دارابی شاید اولین دختری باشد که به عنوان خبرنگار و به صورت حرفه ای وارد دنیای کشتی ایرانی شد و از کشتی نوشت، ورزشی که زنان ایرانی گاها حتی اجازه نوشتن درباره آن را هم ندارند. مرضیه از سال ۱۳۸۰ و در سن ۱۹ سالگی فعالیت خود را با نوشتن گزارش و تهیه مصاحبه از قهرمانان کشتی آغاز کرد. اما علاقه اصلی او نوشتن در مورد جهان پهلوان تختی است، علاقه ای که او را حتی تنها برای دیدن مجسمه تختی به خانه کشتی میکشاند. نوشته ها و تحقیقات مرضیه در مورد تختی و زندگی او مدام به مخاطب گوشزد میکند که: من عاشقم، عاشق حرفه ای که تختی را تختی کرد، من یک طرفدار کلیشه ای تختی نیستم.

مرضیه دارابی از معدود نویسندگان زنی است که به صورت حرفه ای از کشتی مینوشت خصوصا در دهه ۸۰. او برای نوشتن از کشتی سختی های زیادی را در حرفه خود تجربه کرد، سختی هایی که نویسندگان مرد هم نسل او هیچگاه آنرا حس هم نکرده اند. با اینحال مرضیه هنوز هم وقتی ۱۷ دی میشود از تختی مینویسد. هنوز هم به عشق تختی به هر قیمتی شده همدوره های تختی را پیدا میکند و از آنها میخواهد روایت تختی را برای او تکرار کنند، تکراری که هربار به کشفی زیبا منجر میشود. آخرین نوشته مرضیه درباره جهان پهلوان تختی مقاله ای است به نام "برای یک آدم خوب". مرضیه در جایی از این نوشته میگوید: "دی ماه، همیشه یک ماه متفاوت برای من است. ماه دهم سال که آغاز می‌شود، ناخودآگاه یاد سرمای ابن‌بابویه و سکوت هر روزه‌اش - به استثنای هفدهم دی ماه- می‌افتم."

Marzieh. تختی

دوره ای که مرضیه دارابی در سایت خبری "کارگاه رسانه‌ای کشتی" فعالیت میکرد به همراه گروهی از همکاران زن خود لوح تجلیل ویژه ای از سوی رییس وقت فدراسیون کشتی، محمدرضا طالقانی دریافت کرد. مرضیه همچنین از اولین دختران ایرانی است که موفق شد در دهه ۸۰ و در جریان یکی از مسابقات جام جهانی فرنگی برای تهیه خبر وارد سالن کشتی شود. اوهمچنان به کار خبرنگاری و نویسندگی ورزشی مشغول است، و دختر کوچکی دارد که شاید روزی جا پای جهان پهلوان تختی بگذارد

NewsAniss Adler